Mannenland

De eerste 450 kilometers zitten er op. Nog best pittig af en toe. We zijn met een boot uit Istanbul vertrokken. In Azie aan gekomen.. Prima manier om de ergste drukte te vermijden! Zo’n eerste fietsdag is wel spannend want je weet toch niet zo goed hoe alles zal gaan. Maar het werd een prachtige eerste dag. Strakblauwe lucht. De temperatuur viel ons wel mee. Warm maar niet te. Zo rond de middag kwamen we aan in een dorpje met een mooie vuurtoren en een heerlijk aanlokkelijk strand. We hebben ons daar eerst maar eens in laten afkoelen. Heerlijk. Vergde eerlijk gezegd nog wel wat overwinning want er waren behoorlijk wat kwallen… hoewel Russell zich daar niet door laat terugschrikken hoor. Na het zwemmen hebben we heerlijk vis gegeten. Vis, salade, gebakken aardappeltjes. Dat is inmiddels wel zo onze lunch geworden. Met veel koud water erbij. Bevalt prima! Hoewel we vandaag hoorden dat er voor Turkse begrippen weinig vis is op dit moment, vanwege een visverbod. Wat je hier ook merkt is dat je in het ene dorp wel een biertje kan drinken op een terras, en in een ander dorp is het niet toegestaan. Daar zitten cafeetjes vol met mannen die thee drinken. Heel gezond! En dan spelen ze Rummikub of een kaartspel. Ziet er best gezellig uit.

Sommige klims zijn behoorlijk pittig. Thuis hebben we fanatiek een route uitgestippeld met een gele marker. Weggetjes die ons wel leuk lijken. We kijken er nu toch iets kritischer naar! Zeker de wegen langs de kust (waarvan je dan zou denken dat ze redelijk vlak zijn…) hebben de neiging om zeer steil naar boven te gaan. Onmiddelijk in kleinste versnelling anders kom je er echt niet tegenop. Een lekkere aanslag op onze benen! Maar leuk vinden we het wel hoor! Zeker die afdaling daarna. En we worden voortdurend aangemoedigd. Toeterende auto’s, iemand die naar buiten kwam rennen met flesjes water voor ons. Mannen die ons uitnodigen om even wat te drinken bij het cafeetje waar ze zitten. Wel veel mannen hoor. Die zie je vooral overal. Zitten. Thee drinken. Vraag me voortdurend af waar ze hun geld toch mee verdienen. Of gooien ze aan het eind van de dag hun hengeltje uit voor het avondmaal en meer hebben ze niet nodig? En mannen praten met mannen. Zo werkt het hier heel duidelijk. Ben benieuwd of daar verandering in komt als we meer het binnenland in gaan!

Kortom, we genieten volop. Heerlijk weer, bijzondere omgeving, lekker eten, prachtige mensen, en veel tijd en belevenissen samen! Wat wil je nog meer? Hoop dat het bij jullie ook lekker is? De zomer voor velen ook in aantocht? Toch een mooie tijd voor nieuwe indrukken! Tot de volgende keer. Vanuit Sinop verwachten we.